PARAISO

martes 13 de mayo de 2008

 

Como dice la canción, hay un paraíso nos confins da terra, pero para mi ese paraiso no está en Santiago. Es un lugar donde es fácil olvidarse del extres de la ciudad, donde lo primero que ves cada día al levantarte es ese mar que te invita a alejarte navegando hasta donde alcanza tu vista.
Una tierra a la que acuden en masa los urbanitas cada vez que sale un rayola de sol.
Paseos por verdes senderos que dan a abruptos acantilados donde es facil encontrar un buen pesqueiro solotario para relajarte sin que nadie te moleste. Solo el rumor del mar.
Paraíso de los surfistas ya que son varias las opciones y desde un buen punto elevado te permite decidir que opción tomar, por que aquí el mar no se esconde.
Son pocos los afortunados que pueden disfrutar a diario de él y unos pocos más los que por suerte vamos de vez en cuando.
Ese recuncho al que yo acudo cada verano solo tiene un problema. Que no es mio, pero aunque él no me pertenezca y yo a el tampoco, siento cada vez una mayor necesidad. Ser libre allí.

6 comentarios:

KingMatt dijo...

Que guapa la panoramica, Me la guardo, JEJE.
HAY QUE DINAMITAR LA DEPURADORA.

Vaya casa chula que tienen tus suegros, cacho perro!!!

Un Saludo.

Tonylopex dijo...

Tienen una vista que
te cagas. Pero el problema es que estamos alli de prestado. Aunque se que nos quieren alli de buena gana, no es nuestra casa. A mi ya me valia la que pequeña que tiene vuestro colega un poco mas arriba.

Xabre dijo...

Tony, las cosas que más disfrutamos de la vida no tienen dueños. La amistad, el amor, las olas, la música, el sexo, etc.
Bueno las olas son mías pero os las dejo, y a la música le quieren poner dueños....
je je je, ya te queda poco, ánimo!

Tonylopex dijo...

No me refiero al aspecto de propiedad sino más de hogar. Si viviste algún tiempo en casa de alguien lo entenderás. Y no solo por nosotros, por los inquilinos.

Rubén Prieto dijo...

joba tony, que pedazo de cambio de look no blog non?? xa me explicarás un día con calma como o fixeches..
quedouche guapísima. E a música moi chula tamén ;)

e os textos!

jeje, bueno, pois eso, noraboa polo blog tio. está moi guapo.
pasareime máis tarde que me queda algún artículo de abril sen leer :)

unha aperta compañeiro de mar

Tonylopex dijo...

Graciñas Ruben o teu blog non está tampouco mal e non o digo por devolverche o cumprido compañeiro.